di Lorenzo Costantino Brandinu
Dae Santu Gavini presonera
in terrinos chi mai an bidu pache
in sa notte ventosa e isteddache
tra parmas e desertu furistera
tue ses andada pro lis dare azudu
a cussos c’an bisonzu de ogni cosa
ca ses apassionada e generosa
as fattu a sas miserias iscudu
tzessat sa presonìa in terra anzena
abraza los e astringhe lis sa manu
a tzia Marisa e a Tziu Grazianu
c’ana bundadu lacrimas de pena
bene torrada, dae locos distantes
amada fiza finarmente est beru
chi torras liberada a su cossolu
totu s’Italia fit in oriolu
nde tzessat su piantu e disisperu
in s’istorica terra ‘e sos gigantes
est chin s’afettu e saludu sinzeru
chi t’abrazamus nois emigrantes
Views: 38






































































































